Historię miłości Stanisława Wokulskiego do Izabeli Łęckiej zna każdy licealista. Jednak sama „Lalka” Bolesława Prusa, choć to lektura, nie ogranicza się jedynie do opowiedzenia historii nieszczęśliwej miłości bogatego warszawskiego kupca do szlachcianki, która traci resztki majątku.
Lektury szkolne zwykle skupiają się na tym, aby pokazać, jak wpisują się one w charakterystykę danej epoki. I to właśnie pod tym tym kątem omawiana jest książka Prusa. Jest tam mowa o wojnach napoleońskich, które przybliża pamiętnik starego subiekta, jest o dążeniu do przekazania władzy kupcom i bogacącej się klasie średniej oraz o odsuwaniu szlachty od wszelkich działań na rzecz państwa.
Tymczasem „Lalka” to również doskonale pokazane realia Warszawy z drugiej połowy XIX wieku. Dzięki lokalizacji sklepu Wokulskiego z bliska można poznać okolice Krakowskiego Przedmieścia i Nowego Światu. Autor z reporterską niemal precyzją opisuje warunki, w jakich mieszkają biedni, ale równie bliskie jest mu opisywanie długich spacerów po Łazienkach i przybliżanie znanych do dnia dzisiejszego warszawskich kamienic.